Tüm Farklı Hava Türleri

Atmosfer olmasaydı dünyanın hava olmadan gideceğini biliyoruz. Tartışma aşkına, bugün olduğu gibi dünyanın gerçekten de bir atmosfere sahip olduğunu hayal edin, ancak güneş yok. Güneşin olmaması, havanın yokluğu anlamına gelir ve bu sadece atmosferin donmuş bir katı form alması değildir. Aslında güneşin ısısıyla atmosferimiz arasındaki etkileşim hava kütleleri oluşturur, buna bağlı olarak dolaşım modelleri ortaya çıkar. Basınç farklılıkları hava hareketlerini motive eder ve rüzgar da bunun sonucudur.

Diğer materyallerde olduğu gibi, dünya atmosferindeki hava sürekli hareket eden moleküllerden oluşur. Daha yoğun molekül konsantrasyonunun bulunduğu hava basıncı daha büyüktür. Hava molekülleri yerçekimi tarafından yönetildiğinden, en büyük hava basıncı dünya yüzeyine yakın ve azalan irtifa ile bulunur. Deniz seviyesindeki atmosferik basınç, normalde pek bilinçli olmayan her inç kare için yaklaşık 14 buçuk pound’dur.

Hava basıncı hektopaskal veya milibar cinsinden ölçülürse, normal hava basıncı 980 ila 1040 hektopaskal arasında değişirken, yerel koşullara çok bağlıdır.

Farklı hızlarda bu moleküller, hızlar sıcaklığa bağlıyken, aralıksız olarak hareket ederler, sıcaklık düştükçe işlenme yavaşlar ve daha yüksek sıcaklık için hız daha hızlıdır. Bir hava kütlesi ısıtıldıkça moleküller hızlanır ve bu da havanın genişlemesine neden olur. Genleşme gerçekleştikçe moleküllerin yoğunluğu azalır ve böylece hava kütlesi daha hafif hale gelir. Hafifleşen hava kütlesi şimdi yükselmeye başlar. Konveksiyon, tüm süreç için kullanılan bir terimdir.

Tüm dünyada konveksiyon atmosferde sürekli devam ediyor. Ancak süreç ne düzenli ne de tek tiptir. Konveksiyonun gerçekleşip gerçekleşmeyeceği ve gerçekleşirse ne kadar olacağı birçok yerel faktöre bağlıdır.

Hava yükseldikçe soğur. Bu nedenle zamanla yükselen ılık hava kütleleri soğur ve geri çekilmeye başlar. Havanın yükselmesiyle düşük basınç ortaya çıkar. Yüksek basınç, battığı yerin sonucudur. Denge atmosferin amacı olduğundan, hava yüksek basınçlı alanlardan düşük basınçlı alanlara doğru hareket eder. Rüzgar, havanın bu hareketidir. Yüksek basınç ve alçak basınç bölgeleri arasındaki fark ne kadar fazlaysa, daha kuvvetli rüzgarlar ortaya çıkacaktır.

Eliptik bir yörünge yeryüzünü veya güneşten üçüncü kayayı takip eder ve geçen sürenin bir yıl olduğunu tamamlar. Bir yörüngeyi tamamlama zamanı, dünyanın yılının sonunu gösterir. Eliptik, dünyanın yörüngesi olduğu için yılın belirli bölümlerinde gerçekten güneşe yaklaşır. Ancak bu, dünya daha fazla güneş ısısı alsa da mevsimlere neden olmaz.

Dünyanın hareketi, kendi yörüngesinde uzayda seyahatiyle sınırlı değildir, aynı zamanda bir tepe gibi kendi ekseni üzerinde de döner. Her 24 saatlik bir dönüşte tamamlanır. Gece ile gündüz arasındaki değişiklik, dünyanın dönüşünden kaynaklanır. Hava koşulları, yüksek ve düşük sıcaklıklarda yansıtıldığı gibi gündüz ve gece arasında farklılık gösterir ve bunun etkisi hava modellerinde de hissedilir.

Dünya gezegeni ekseni üzerinde yaklaşık 23 derece eğimlidir ve bu gerçekten mevsimlerin değişmesine neden olur. Dünyanın farklı bölgelerinin eğilmesi nedeniyle, güneşin etrafında olduğu gibi, dünyanın yörüngesinde dolaşırken güneşe yaklaşır. Bu nedenle yılın belirli bölgelerinde dünyanın farklı bölgeleri farklı miktarlarda ısı alır.

Aralık ayında, Kuzey Kutbu güneşten uzağa doğru eğildiği için Kuzey Yarımküre daha az ışık alıyor. Böylece sıcaklıklar düşerken günler kısalıyor.

Ancak dünya yörüngesinde hareket ederken, Kuzey Kutbu, dünyanın eğimi nedeniyle güneşe yaklaşır. 21 Haziran’a kadar güneşe yaklaşmaya devam ediyor ve ardından yaz maksimuma ulaşıyor. O gün güneş Yengeç Dönencesi’nin hemen üzerindedir. Güneşin etrafında dünya, kışın zirveye ulaştığı ve döngü tamamlandığı 21 Aralık’a kadar hareket etmeye devam ediyor.

Yaşadığı aynı döngüde olmasına rağmen Güney Yarımküre’deki mevsimler tam tersidir. Aralık ayında Güney Yarımküre güneşe en yakın olanıdır ve bu nedenle orada yaz mevsimidir. Oldukça mantıklı olarak Haziran21, Güney Yarımküre’de kış zirvesi için işaretlenmiş tarihtir.

Yalnızca orta ve yüksek enlemler, yani 23.5 derece kuzey ve 23.5 derece güney enlemleri tam olarak dört mevsimin tadını çıkarır. Normalde tropik bölgeler için sadece yağışlı ve kurak mevsimler iki mevsimsel değişimdir.