New England’da Yeni Kapı: Zor Zamanlar Connecticut Stili

Birleşik Devletler’deki 1. devlet hapishanesi, bırakın birleşmiş devletler bir yana, devletler olmadan önce kuruldu. Başlangıçta bir bakır madeni olan Connecticuts New-Gate Hapishanesi, 1773 sonbaharında koloninin halka açık gaol ve çalışma evi olarak bir gözaltı merkezi olarak görevine başladı. İngiltere’deki aynı adı taşıyan korkunç hapishaneden sonra New-Gate olarak adlandırıldı. Amerikan Devrim Savaşı’nın ilk yıllarında, esir sadık ve işkenceler tuttu. Aynı zamanda Amerikan İç Savaşı’nda bir Savaş Esiri tesisiydi.

Connecticut halkı, 18. yüzyılın sonlarında bütçe aşımıyla bugün olduğundan daha az ilgilenmiyorlardı, bu yüzden New-Gate’in sözde kendi kendine yeterliliği çok çekiciydi. Hapishaneyi oluşturan rutubetli tünellerden bakır çıkarılabilir ve mahkumların kendi bakım masraflarını karşılamasına izin verilir. Ek olarak, hapishanenin yapısı, yani iki şaft, birkaç demir tuzak kapısı ve gerçek bir maden tüneli zindanı, asgari bir personele ihtiyaç duyulacağı anlamına geliyordu. Bu, mahkuma bakır madenciliğinin daha ince noktaları hakkında talimat vermek için mahkumların maaşlarından ödenen gardiyan veya Gardiyan üç gardiyan veya gözetmen ve birkaç yetenekli madenciyi içeriyordu.

Elbette böyle bir hapishane, bir verimlilik ve güvenlik modeliydi; 1. mahkumun bir aydan kısa bir süre içinde kaçması utanç verici.

22 Aralık 1773’te John Hinson, Connecticuts’un yeni New-Gate Hapishanesinde hapsedilen ilk kişiydi. Hinson hakkında, 20 yaşında olması ve 56 boyunda olması dışında çok az şey biliniyor. Ciddi olmasına rağmen suçu bile unutuldu; New-Gate hırsızlar, at hırsızları, kalpazanlar, haydutlar ve bu tür diğer zor durumlar için ayrılmıştı.

Bilinen şey, John Hinson’ın 9 Ocak’ta muhtemelen küçük bedenini ve gençliğinin gücünü kullanarak 70 metrelik bir kuyuya tırmanmak için kaçtığı, ancak daha büyük olasılıkla dışarıda bir ip ve biraz da olsa bir suç ortağı tarafından yardım edildiği. bir gözetmene rüşvet vermek için nakit para. Oldukça romantik (ve ispatlanmamış) bir hikaye, güzel hanımefendisinin kurtarmaya gelmesini içerir. Kesin olan tek şey, Connecticut’ta bir daha hapsedilirse, bu kayıtların kaybolacağıdır.

Üç ay sonra üç hükümlü daha kaçtı ve yerel yetkililerin isteksizce bir tür duvar gerekli olabileceğini kabul etmesine yol açtı. Bir taş mahfazanın ve birkaç korumanın eklenmesiyle, hapishane çok daha güvenli hale geldi, ancak başlangıçtaki kaçış geçirmez olma övünmesine asla tam olarak ulaşamadı.

Sonraki 54 yıllık operasyonunda, yaklaşık 800 kişi yaşadı ve Connecticuts’ın devlet tarafından işletilen en büyük zindanında çalıştı. İç Savaş’ta sınırlı askeri kullanım görmesine rağmen, New-Gate’in kalıcı bir gözaltı tesisi olarak terk edilmesi 1827’ye kadar değildi. Wethersfield’de yeni, nominal olarak daha az ortaçağ hapishanesi inşa edildi ve mahkumlar oraya nakledildi. Muhtemelen mahkumlar bunu durumlarında bir gelişme olarak gördüler. Yeni hapishane ne kadar iç karartıcı olursa olsun, en azından yer altı değildi.